กฤษณะมูรติ - เราได้ถูกโปรแกรมมาหลายพันปีแล้ว
We have been
programmed for thousands of years | Krishnamurti
https://youtu.be/L8RXXiB2Rzw?si=nv_ujnOP4sgrMVHc
ดังนั้น,
จิตสำนึกของเราได้ถูกวางระบบหล่อหลอมมาหลายพันและหลายพันปีมาแล้ว.
และเราได้ถูกกำหนดสภาพ, วางระบบ, ต่อสายวงจร – ถ้าคุณชอบที่จะพูดลงไปวิธีเช่นนั้น –
เพื่อที่จะเป็นที่จะคิดว่าเช่นส่วนบุคคลทั้งหลาย, ที่จะคิดเช่นตัวตนที่ดิ้นรนแยกจากกัน,
ขัดแย้ง, จากชั่วขณะที่คุณกำเนิดขึ้นจนถึงคุณตายลง. (So, our consciousness has been
programmed for thousands and thousands of years. And we have been conditioned,
programmed, wired -- if you like to put it that way – to be to think as
individuals, to think as separate entities struggling, struggling, conflict, from
the moment you are born till you die.)
เราได้ถูกตั้งโปแกรม/วางระบบไปเป็นเช่นนั้น.
เราได้ยอมรับนั่น. เราไม่เคยได้ท้าทาย, เราไม่เคยได้ถามมันและเพราะเช่นนั้นเราไม่เคยเรียนรู้เกี่ยวกับมัน.
เราทบทวน, มันเป็นภาคส่วนของการมีชีวิตอยู่ของเราที่จะเป็นความขัดแย้ง, ธรรมชาติอยู่ในความขัดแย้ง,
นั่นคือความโต้แย้งของเรา. นั่นคืออะไรที่เราได้ถูกโปรแกรม/วางระบบด้วยหลายล้านปีมา.
(We
are programmed to that. We have accepted that. We have never challenged, we
have never asked if it is possible to live a life totally, absolutely without
conflict. We have never asked it and therefore we never learn about it. We repeat, it is part of our existence to be conflict, nature
is in conflict, that is our argument. That is what we have been programmed with
for millions of years.)
แปละองค์กรศาสนา/ลัทธิความเชื่อทั้งหลายผ่านออกไปทั่วโลกได้คงรักษาไว้ซึ่งความรอดส่วนบุคคลนี้.
และเรากำลังถามอย่างจริงจังมากว่ามีจิตสำนึกส่วนบุคคลนี้หรือไม่. คุณ,
ในฐานะมนุษย์, มีสำนึกของจิตใจแยกออกจากที่เหลือในมนุษยชาติของโลกนี้หรือไม่. คุณต้องตอบคำถามนี้,
ไม่ใช่เล่นไปกับมัน. (And the religious organizations
throughout the world have maintained this individual salvation. And we are
questioning very seriously whether there is an individual consciousness. Whether
you, as a human being, have a separate consciousness from the rest of mankind. You
have to answer this, not just play with it.)
จิตสำนึกของฉันและของคุณ,
ถ้าเราได้ถูกเลี้ยงดูขึ้นมา, โดยถูกตั้งโปรแกรม/วางระบบไว้, วางสภาพที่เป็นปัจเจกบุคคล.
แล้วจิตสำนึกของฉันคือกิจกรรมทั้งหลายทั้งหมดของความคิด. ความกลัวก็เป็นความคิด, เราจะเข้าไปสู่นั่นในปัจจุบันนี้. แสวงหาความพึงใจคือการเคลื่อนไหวของความคิด. และความทุกข์, ความวิตกกังวล, ความไม่แน่นอน,
ความเสียใจอย่างลึก, บาดแผลทั้งหลาย, ภาระที่แบกไว้หลายศตวรรษของความโศกเศร้า,
คือภาคส่วนของความคิด. (My
consciousness and yours, if we have been brought up, programmed, conditioned to
the individual, then my consciousness is all the activities of thought. Fear is
thought, we will go into that presently. Pursuit of pleasure is the movement of
thought. And the suffering, the anxiety, the uncertainty, the deep regrets,
wounds, the burden of centuries of sorrow, is part of thought.)
ความคิดเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับทั้งหมดของการนี้.
อะไรที่เราเรียกว่ารักได้กลายเป็นความรู้สึกสัมผัสความพึงพอใจ,
บางอย่างที่จะถูกอยาก/ปรารถนา และอื่นๆอีกมากมาย. ดังนั้น, ดังที่เราจบการเสวนาเมื่อครั้งสุดท้ายที่เราได้พบกันที่นี่,
เราได้ไปกันถึงในอะไรบางอย่างโดยสรุปสั้นๆเข้าไปถึงเรื่องความเคลื่อนไหวทั้งหมดและธรรมชาติของความคิด.
ได้โปรด, ดังที่เราได้พูดไปแล้ว, และเราจะทวนซ้ำมันครั้งแล้วครั้งเล่าอีกครั้ง
จนกว่าเราจะแน่ใจกับมัน, ว่าเรากำลังคิดตรงกันด้วยกัน. (Thought is responsible for all
this. What we call love has become sensual pleasure, something to be desired and
so on. So, as we ended up last time we met here, we went somewhere briefly into
the whole movement and the nature of thought. Please, as we said, and we will
repeat it over and over again till we are quite sure of it, that we are
thinking together.)
ผู้พูดไม่ได้กำลังบอกต่อคุณว่าให้คิดถึงอะไร.
เขาไม่ได้กำลังโฆษณาชวนเชื่อ. นี้เป็นสิ่งน่าสยดสยอง, การโฆษณาชวนเชื่อ. เขาไม่ได้กำลังบอกกับเราให้กระทำอย่างไร,
ให้คิดถึงอะไร, ให้เชื่ออะไร และอะไรอื่นๆอีกมากมายทั้งหลายนั่น. แต่เรามาตรวจสอบร่วมด้วยกันในหายนะวิบัตินี้ที่กำลังยึดที่ในโลกภายนอกของเราอยู่,
ความโหดเหี้ยมทารุณอย่างที่สุดซึ่งกำลังบังเกิดขึ้น, ความรุนแรงป่าเถื่อน ฯลฯ. (The speaker is not telling you
what to think. He is not doing propaganda. This is a horrible thing,
propaganda. He is not telling you how to act, what to think, what to believe
and so on. But together we are investigating the catastrophe that is taking
place in the world outside of us, the utter ruthlessness that is taking place,
violence, etc.)
และอย่างภายในมนุษย์แต่ละคนด้วยเช่นกัน,ความขัดแย้งอย่างพิเศษจำเพาะนั่นก็กำลังดำเนินไปอยู่.
เรากำลังตรวจสอบร่วมด้วยกัน, เดินทางร่วมไปด้วยกัน, บางทีจูงมือกันไป. ดังนั้น, มันจะได้ไม่เป็นเช่นนั้น.
ถ้ามีผู้ใดสักชี้มันออกมา, ที่คุณเพียงแค่รับฟังไปอย่างเดียวต่อบางความคิดทั้งหลาย,
ต่อบางข้อสรุปถกเถียงทั้งหลาย, เราไม่ได้กำลังพูดกันเกี่ยวกับข้อสรุป, ความเชื่อ,
ความคิดทั้งหลาย. เราร่วมด้วยกันกำลังมองดูที่โลกนี้ว่ามนุษย์ได้ถูกผลิตสร้างขึ้น,
ที่เราทั้งหมดเป็นผู้ที่รับผิดชอบในมันกัน. (And also inwardly in each human
being, the extraordinary conflict that is going on. Together we are examining,
taking the journey together, perhaps hand in hand. So. It is not. If one may
point out, that you are merely listening to some ideas, to some conclusions, we,
are not talking about conclusions, beliefs, ideas. We are together looking at
this world that human being has produced, for which all of us are responsible.)
ดังนั้น,
อันดับแรกเราต้องเป็นที่กระจ่างแจ้งในความเข้าใจของเรา, ไม่ว่าที่ระดับอะไรก็ตามซึ่งความเข้าใจเป็น,
ไม่ว่ามันจะเป็นความเข้าใจในระดับปัญญาที่เป็นแค่เพียงการพูด หรือความเข้าใจในสาระสำคัญเชิงลึกและนั่นคือการกระทำอย่างเข้าใจทั้งหลาย.
เราได้มาถึงจุดที่เราต้องทำการตัดสินใจ, ไม่ใช่ด้วยการออกกำลังของเจตจำนง
แต่เป็นการตัดสินใจที่ธรรมชาติจะเข้ามาแทนที่เมื่อเราเริ่มต้นที่จะเข้าใจธรรมชาติทั้งปวง
และโครงสร้างของโลกภายนอกของเราและภายใน. การหยั่งรู้นั้นจะนำมาซึ่งการตัดสินใจ,
การกระทำ(ที่ถูกต้อง-ผู้แปล).
(So, first we must be clear in our understanding, at whatever
level that understanding be, whether it is intellectual understanding which is
merely verbal or the understanding of the deep significance and that
understanding acts. We have come to a point where we have to make a decision, not
by the exercise of will but the decision that naturally will take place when we
begin to understand the whole nature and the structure of the world outside of
us and inside. That perception will bring about a decision, action.)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น